εκοψε ο αερας.... περιμενω

ημερολογιο καταστρωματος:

Σημερα το βραδυ ξυπνησα με πυρετο

μια πικρα ανεβαινε στο στομα και υδρωτας με ελουζε...

ειμαι αρρωστος εχω την γριπη της απομακρυνσης...

κι ενας εφιαλτης τυρανουσε το ονειρο μου....

Θα 'ναι που αλλαξα κλιμα , σκεφτηκα ....

Τοσο καιρο κλεισμενος σ ενα μικρο χωρο .... θα με πειραξε

η αλμυρα και το αγιαζι της θαλασσας.....!!!

ειναι το συνηθειο που μ αρρωσταινει...

Αλλα και παλι τι ηταν αυτος ο εφιαλτης που εβλεπα?

ξυπνησα και το νιωθα πανω μου....ειχε αποκοσμη μορφη

απο αρχαιο κοσμο φερμενο....στοιχειωσε την μορφη σου και την πηρε

σου εμοιαζε..........αφεθηκα για μια στιγμη ..........

μα δεν γελαστηκα ηθελε να παρει και το ονειρο μου ....

μα ξυπνησε η ψυχη μου και σπαραξε ....

ξυπνησα αγριεμενος .... ισως δεν ηταν καλο που αφησα το πληρωμα μου πισω και ταξιδευω μονος.... ομως ετσι προσταξε η ψυχη μου...κι ετσι θα κανω....

πισω δεν κοιτω....ειναι αρχη ακομα και ....δυσκολευομαι...

βρισκω την αγαπημενη μου κουπα και βαζω ζεστο σκετο καφε...

ποσο αλλαζει η μυρουδια του την νοτερη ατμοσφαιρα της καμπινας....

βγηκα πανω στο καταστρωμα η πορεια ενταξει

λιγο με παιρνει αριστερα μα βγαινει σωστη ακομη..

επιασα την τιμονιερα ηταν γεματη σταλαγματιες απο το πρωινο πουσι

εριξα μια ματια στα πανια βαστουσαν πρωινο αερα ακομα

κοιταξα για τ' αγριμι , το δελφινι που ξαποστενε πλαι στην πλωρη εκει κολυμπαγε ακομη παραβγαινοντας τον αφρο του κυμματος...τι πεισμα !!!

....αυτη ειναι η παρεα μου και μ αρεσει που με συνοδευουν με την θεληση τους....

εστριψα τσιγαρο.... γουλια καφε... και παλι στο μυαλο μου η χιμαιρα...

βρηκα κατι γκραβουρες στην βιβλιοθηκη μου μα με τρομαζαν

δεν ειχα δει αυτο....... δεν ηταν ετσι....

ουτε ηταν αγριο .... και οργισμενο....αλλιως ηταν

ηταν γλυκο σαν χαδι ... ανικητο σαν παθος ....τρελλο σαν ερωτας

μα ενιωθα πληγες και θανατο.... κι οταν με κοιταγε το

εμπιστευομουν ......και αμεσως μετα με προδιδε...

τι εφιαλτης ...!!!

ξεφυλλισα ανορεχτα το βιβλιο..... ο νους μου ταξιδευε αλλου...

Kατά τον Ησίοδο η Χίμαιρα ήταν κόρη του Τυφώνα και της Έχιδνας. Η Χίμαιρα ενώθηκε με τον Όρθρο και απόγονοί τους ήταν το Λιοντάρι της Νεμέας και η Σφίγγα. Το τέρας αυτό φέρονταν να το έκτρεφε ο βασιλιάς της Καρίας Αμισόδωρος.Τελικά φονεύτηκε από τον Βελλερεφόντη, που ίππευε ένα ιπτάμενο άλογο, τον Πήγασο, στη Καρία, με τη βοήθεια της θεάς Αθηνάς. Υπάρχουν περισσότερες από μία περιγραφές σχετικά με τον τρόπο που έγινε αυτό. Σύμφωνα με μία, ο Βελλερεφόντης απλώς την χτύπησε με το ακόντιό του. Σύμφωνα με μία άλλη, χρησιμοποίησε μολύβι, το οποίο έλιωσε από την καυτή της ανάσα και την σκότωσε.Αλλά και για κατοικία του ζώου αυτού αναφέρονται πολλές περιοχές όπως η Φρυγία, οι Ινδίες, ακόμη και η Λιβύη. Επισημότερες όμως φέρονται η αρχαία Κόρινθος και η Σικυώνα που παράσταση αυτής έφεραν τα νομίσματά τους αλλά και οι ασπίδες των οπλιτών τους. Παρόμοιες απεικονίσεις σε ασπίδες έφεραν και οι οπλίτες της Κυζίκου και της Ζελείας.
Οι μύθοι της Χίμαιρας βρίσκονται, στην Αινειάδα του Βιργίλιου, στην Ιλιάδα (Ζ' 179-182), του Ομήρου, στη Θεογονία του Ησίοδου κ.α.








Η δημώδης ελληνική έκφραση «κυνηγάω χίμαιρες», σημαίνει «επιδιώκω κάτι ανέφικτο». Επίσης το αυτό και η γαλλική έκφραση "ζε ρεπέτρ ντε χιμέρζ (= τρέφομαι με χίμαιρες)

συνηρθα αποτομα απο τις σκεψεις μου....ο αερας εκοψε ξαφνικα....

βιαστικα εσφιξα τα σκοινια κι ετοιμαστηκα

παντα οταν κοβει ο αερας ..... κατι αλλαζει

κοιταξα ανησυχος γυρω μου για καποιο σημαδι

... τιποτα ακομα....

νιωθω πως κατι γινεται γυρω μου ..... και περιμενω

οτι και να μου ζητατε να σας πω .... θα ειναι λιγο....

περιμενω.....

ανοιξα ολοκληρο τον χαρτη

και διαλεξα στην τυχη

ενα σημειο

....

θα σας πω

στην συνεχεια

....

κατι συμβαινει

το νιωσατε και σεις.... ετσι δεν ειναι?