Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2019

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΙΑΤΙΚΕΣ ιστοριες με νιαουρισματα και χαδια.....!!!

απο παντα ειχαμε γατια ... που τα ταϊζαμε και μας υιοθετούσαν
να το ξεκαθαρισουμε αυτο γιατι  η γατες δεν ειναι σαν τους σκυλους να εχουν αφεντικο
πανε εκει που τους αρεσει κι  αν τους αρεσει πραγματικα.... 
 τοτε μενουν.....


μια φορα κι ενα καιρο
ειχα εναν γατο.....
που τον εκανα  και ζωγραφιστο....!!!



του αρεσε να παιζει και να κρυβεται 
στις πιο απιθανες κρυψωνες

τον λεγανε Ιασονα !!!


τον μεγαλωσα απο μικρο....
και σε λιγο εγινε ενας ωραιος 
γατο-νιαουραιος
χοντρουλης ασπρομαυρος γατος




με αφορμη αυτον τον γατο
τον Ιασονα που τον εβγαλα ετσι γιατι του αρεσε
να ψαχουλευει μεσα στο ενυδρειο μου.....(χωρις το νερο)....


γραφτηκε κι ενα παραμυθι για αυτο....
αλλα πηγε στραφι κι ο Ιασονας και το παραμυθι

για πολλες και διαφορες αιτιες
κυριως  απο αιτιες που τις δημιουργούν οι ανθρωποι
......
χωρις να το ξερω.....τοτε
ζωγραφισα  το  ασχημο τελος του Ιασονα....
που τωρα που το βλεπω απορω......με το λανθάνον προφητικό μου ενστικτο
που δεν το ελαβα υπ όψιν μου....

γιατι τρυπωσε απο περιεργια σε ενα κουβα με μαζουτ στις πετρελαικες εγκαταστασεις
που υπηρχαν κοντα στην περιοχη που εμενα....
και τελος !!!!
........



μετα απο χρονια κι ενω ειχα αρνηση να ξαναπαρουμε γατακι στο σπιτι....



πηραμε δυο  αδεσποτα γατακια αδερφακια
τον Φιοκγο και την Μπιρμπιλω...
που τα βρηκαμε σε κακη κατασταση  εξω απο την πορτα μας
να κρυβονται φοβισμενα κατω απο τα αυτοκινητα...

και μετα επεσε..... ουρανοκατεβατο ....
ακομα ενα γατακι στον ακαλυπτο....
αυτο ομως ηταν αγριο... και μας εκανε συνεχεια χχχχχχχχ
και το οναμασαμε  Χίου !!!



η μανα του ερχοταν και νιαουριζε πανω στα κεραμιδια των γειτονικων σπιτιων
στην ακρη του ακαλυπτου......και ειπαμε να το επιστρεψουμε στην μαμα του...
το ξαναεβαλα στον ακαλυπτο....
εφτιαξα μια ξυλινη ραμπα μηπως κατεβει και το παρει....


αλλα  οταν κατεβηκε το μυρισε το χτενισε με την γλωσσα της
και σαν να το αποχαιρετησε....το αφησε εκει και δεν το πηρε μαζι της

Το μικρο Χιου μας ειχε κλεψει την παρασταση...!!!



 και φυσικα δεν αντεξα..... το εκανα το κομικ-στριπ μου...!!!!

η Χίου ηταν αγρια και παιχνιδιαρα....κοινωνικη με τα αλλα γατια 
αλλα για χαδια....ουτε κουβεντα...  αγριογατο κανονικο !!!!


Η Μπιρμπίλω.... ειχε την ματια του Φιογκου σαν αδερφια που ηταν
αλλα ηταν η χαρα τις αταξιας.... νυχια στις κουρτινες σκαρφαλωμα το πιο ψηλο σημειο
και τελειως παρδαλη και ανακατεμενος χαρακτηρας... ειχε τις ωρες της....

αλλα ... σαν τον αδερφο της δεν ηταν !!!


ο Φιόγκος ηταν αρχοντας !!!
καλοβολος υπακουος ...κεφαλας και πολυ χαδιαρης !!!

Την Μελισσαλλη την ζυμωνε με τα ποδια του αλυπητα και γενικα.. 
ειχε κατασκηνωσει στην αγκαλια της....!!!


τον ονομασαμε Φιόγκο γιατι  μια μερα στον καναπε αφησα την κιθαρα μπρούμυτα
για να μην πανε και πειραζουν τις χορδες με τα νυχια τους και  τραυματιστουν
και οταν με ειδαν που γυρισα να παρω την κιθαρα..... ηταν μαζι με την Μπιρμπιλω
και κρυφτηκανε και τα δυο.. πισω απο την κιθαρα......!!!!!

αλλα του Φιόγκου του εξεχανε τα αυτια και καθρεφτιζονταν στο λουστρο της κιθαρας
και ετσι μοιαζανε με ενα Φιόγκο.... και πηρε το ονομα του...επαξίως !!!

με τον καιρο μεγαλωσανε και τα τρια γατακια μας
και μας ειχανε παρει τα μυαλα...ωραια ηταν...ολα μαζι !!!
Μια μερα ομως περασε ενας αγριος γατος της γειτονιας ....
(ειχαμε  πολλες γατες στην γειτονια τοτε... τωρα...σχεδον καμια...!!!)
και μπηκε μεσα στην πιλοτη μας και το Χιου φοβηθηκε και το εσκασε....
το ψαξαμε  αλλα δεν το βρίσκαμε....
οπου κι αν πηγαιναμε κοιταζαμε μηπως το βρουμε..αλλα τιποτα...
 περασαν λιγοι μηνες ηρθε χειμωνας  τα αλλα δυο μεγαλωσαν
η Μπιρμπιλω ηταν ανήσυχη γιατι ερχοταν η ωρα της να ενηλικιωθεί....
και ο Φιογκος εγινε ενας νεος φουσκωτος κεφαλας αρσενικος γατος....
αλλα ειπαμε, εκεινος εκει,  κολλημενος αγκαλια στην Μελισσαλλη.....

Ενα πρωι.... τον φωναξα για το φαγητο του και δεν ηρθε..ακουσα μονο ενα γρυλισμα βαθυ 
 ... τον βρηκα αναπηρο ....και στα δυο πισω του ποδια.. να καθεται κουρνιαμενος 
στο σπιτακι - χαρτοκουτι  του...στην πιλοτη
καποιο αυτοκινητο θα τον πατησε... !!!
ετρεξα τον πηγα στον γιατρο... και μου ειπε οτι  εχει σοβαρο καταγμα
αλλα ισως να το ξεπερασει ....αλλα  αν μεινει αναπηρος θα  πρεπει να τον φροντιζουμε ακομα και για την αναγκη του....
τον αναλαβα...μονο εμενα αφηνε να τον αγγιζω....
μου εκανε νοημα δεν ξερω πως το καταλαβαινα.... και τον βοηθαγα να παει στην αμμο του....
ναι του κρατουσα τα πισω ποδια.... και τον βοηθουσα να τα παραχωσει
τροφη του εφερνα μπροστα του.... τι κριμα που ηταν να τον βλεπεις να υποφερει

σε λιγο καιρο ...σε ενα μηνα πανω κατω καταφερε να σταθει στο ενα του πισω ποδι...
το αλλο το ειχε σχεδον παραλητο...κυριως στο πελμα
μεχρι να περασει ο χειμωνας ειχε ζωηρεψει παλι αλλα δεν μπορουσε να παιξει  ουτε να σκαρφαλωσει  στα γατο παιχνιδια τους.....
την ανοιξη  εδειξε δειγματα οτι θα μπορεσει να τα καταφερει εστω και με τρια ποδια...
αλλα μετα στα ξαφνικα απο λιγες βδομαδες δεν ηθελε ουτε να φαει ουτε να παιξει
 ηταν γενικα ανορεχτος
και μετα .... εφυγε...... διαβασα οτι τα αρσενικα οταν φτανει το τελος τους
πανε σε καποιο  αγνωστο μερος  μακρια απο κει που μενανε, κρυβονται και πεθαινουν.


η Μπιρμπίλω εμεινε  ακομα μια βδομαδα μαζι μας...
μετα εφυγε...το σκασε κι  αυτη ετσι στειρωμενη...κι εγινε  αλήτισσα.... !!!

περασανε πολλα χρονια απο τοτε ....
ειπα πως δεν θα ξαναπαρω γατα ποτε... 

η κορη μου ομως  ειχε λατρεια με τα ζωακια... και πιο πολυ με τις γατες

ειπα να της κανω  την χαρη και να ξαναπαρουμε γατι στο σπιτι
μιας και θα ερχεται να μενει και στο σπιτι μας τωρα που μεγαλωσε....

πιασαμε τις σελιδες με τα αδεσποτα να βρουμε γατακι να το μεγαλωσουμε μαζι μας

και βρηκαμε την Τζιντζερ.... ενα  μικρο κοκκινο κι ομορφο  γατουλι


ολοι γεμισαμε χαρα και πηραμε ξανα απο την αρχη
ολο τον εξοπλισμο.... μαξιλαρακια παιχνιδια μπολακια τροφες αμμολεκανες


ομως η Τζιντζερ... ηρθε απο άλλο σπιτι...και ηταν σχεδον ενηλικη....!!!!
εμοιαζε να εχει πανω της πολλες βουλες σαν τις αιγυπτιακες τις Μαου....αλλα επειδη ειναι κοκκινη εχει πιο πολλες ομοιότητες με τις Αραβικες Μαου.... εχει πιο ψηλα πισω ποδια και κανει μακρυα αλματα ενω χαριζει στην κορμοστασια της ενα πιο αιλουροειδές στυλ κυνηγού.... ομως οι προσμιξεις δεν σταματουν εδω... εχει και το κλασσικο της ρατσας του αιγαιου με το μεσαιου μηκους τριχωμα τα στρογγυλεμενα αυτια στην ακρη και τα πιο μικρα και σχεδον λοξα ματια με το λευκο κολλαρο κατω απο τον λαιμο και την σχεδον ασπρη κοιλια και τις αρκετα στρογυλλες πατουσες ...!!!!


Η Τζιντζερ κυριαρχησε στον χωρο και τον εκανε δικο της .... νευρικο γατι (κακο)μαθημενο σε αυλη ειχε  πολυ ενεργεια και δεν καθοταν  ποτε σε ησυχια.... οταν την ειδαμε παθαμε ενα σοκ.....
 γιατι περιμεναμε ενα μικρο γατακι κι οχι μια γατα....δεν ειπαμε ομως τιποτα.....
 ηταν σχεδον ενηλικη αυτη η γατουλα και μαθημενη σε σπιτι με αυλη....
σε  ταρατσα οπως μας ειπαν ....αφου την πηραμε...!!!!


και τωρα αρχιζουν τα περιεργα....
την Τζιντζερ  με το βιβλιαριο υγειας της ....την υιοθέτησε η Μελισσαλλη με δηλωση  του ν.105 με υπογραφες και ολα τα στοιχεια απο την πρωην και την νυν κατοχο της γατας, αλλά και με προφορικους ορους οτι θα επιτρεπει την πρωην ιδιοκτητρια και την κορη της να την βλεπουν  (γιατι...?)... αφου θα ηταν πλεον δικο μας.....και αν κατι γινει  να την επιστρεψουμε πισω στην ιδια.....
τι να συμβαινει εδω???



οκ.... ομως οσοι ξερετε απο γατες....μετα την στειρωση τους  αποκτουμε χαρτια απο τον δημο δηλωνοντας οτι εχουμε κατοικιδιο ....κτλ. Τωρα  τα γατακια μαθαινουν να ακουν και μαθαινουν τροπους, να μην βγαζουν νυχια, να μην δαγκωνουν, να ακουνε στο μαλωμα....η εστω να ακουνε το ονομα τους...
με την Τζιντζερ δεν ισχυε τιποτα απο ολα αυτα....ουτε στο ψι ψι ψι δεν ακουγε, ενας χαμος
το εβλεπα οτι επρεπε  συντομανα βγαλω τους πινακες απο το σαλονι ..ηδη μαζεψαμε τα ακριβα διακοσμητικα....και σχεδον καναμε το σπιτι μας αυλη να τρεχει το γατι....ενω οταν το μεγαλωνεις απο μικρο το γατι στο σπιτι σου  δεν κινδυνευει  σχεδον τιποτα....
πχ...εβγαλε νυχια και εκανε ντου στην 55αρα τηλεοραση που εδειχνε κατι πουλακια....
ωπα....εδω εχουμε  πολλα θεματακια να λυσουμε....

επιασα λοιπον το διαβασμα και εμαθα πως η συμπεριφορα  μιας τοσο ενεργητικης γατας αλλαζει οταν υπαρχει ακομα μια γατα στο σπιτι...να παιζουν μαζι, να ασχολουνται μαζι και...
ολα  να ειναι πιο ηρεμα...μηπως ειναι η λυση?
το συζητησαμε οικογενειακως και
 εψαξα παλι και στην ιδια σελιδα και ειδα ετουτον εδω τον ομορφον !!!!



τον ειχανε βρει κοντα στην γειτονια μας... ηταν λιγο αρρωστουλης και μου ειπαν οτι σε τρεις μερες θα μπορουσα να τον παρω....απο την κτηνιατρο που φιλοξενουνταν

και πηγα και τον πηρα.....

ηταν πολυ αδυνατος....αρκετα λερωμενος απο τα κοιλιακα του και 
μια σταλιτσα χνουδομπαλακι !!!!

βουρ για μπανιο, στεγνωμα και χαδια...να γινει καλα...
πηγα με την κορη μου και το πλυναμε  μαζι
ετσι κανω με ολα τα γατια μου.... τα μαθαινω να μην φοβουνται το νερο....


και εδω πλυμενος  καθαρος....στεχνωνει και παρατηρει το νεο του σπιτι


απο το κτηνιατριο πηρα το βιβλιαριο υγειας του και με ολα τα εμβολια που του ειχαν κανει
και την αποπαρασιτωση και μπραβο τους....που υπαρχουν ανθρωποι που φροντιζουν τα αδεσποτακια
μεχρι εκει ομως .......ουτε δηλωσεις ουτε ορους ουτε τιποτα...απλα το πηρα σπιτι.
σωστο κι αυτο....!!!!

Παμε λοιπον στο πείραμα να ηρεμησουμε την Τζιντζερ προσθετωντας διακριτικα  στον χωρο τον
Αργο....ετσι τον βαφτησα γιατι... το γατι μας ειχε ενα καταγμα στο αριστερο πισω ποδι και ηταν λιγο κουτσο.... οταν περπατουσε του ξεφευγε το πισω ποδι και  καπως κουτσαινε
κι ο Αργος ο ξακουστος  ναυπηγος  της αρχαιοτητας ηταν κουτσος....κι ετσι το σκεφτηκα
αφου το γατακι μου θυμιζε τον Ιασονα....

ωχ....ενα αναπηρο γατακι...???

και η Τζιντζερ ακομα πιο τρελαμενη και νευρικη ενω το κχχχχ κυριαρχουσε
σε ολες της τις κινησεις....εχασε τα πρωτεια βλεπετε....
η αληθεια ειναι πως εγινε πιο ηρεμη και απλα παρατηρουσε το νεο εισβολεα απο μακρια.
περασε μια βδομαδα ο Αργος κουρνιαζε σε ενα προχειρο χαρτοκουτι-σπιτακι που του
εφταξα...για να προστατευεται απο την επιθετικη συμπεριφορα, ενω η Τζιντζερ...εμοιαζε δηθεν να αδιαφορει για την υπαρξη του 
αλλα ολο εκει βρισκοταν για να τον  εξερευνησει...
μετα απο μια βδομαδα τρωγανε μαζι απο ξεχωριστα πιατακια και καθοντουσαν στις κουβερτουλες τους στον καναπε διπλα διπλα ..ο Αργος ομως δεν επαιζε οσο κι αν προσπαθουσε η Τζιντζερ...

κι επειτα την νυχτα η Τζιντζερ εδεινε ρεστα .....στοιβος  μαχης το σαλονι μας
και τα μαλωματα να μην πιανουν τοπο....
την μαλωναμε ...καθαριζονταν ...για αποκτησει παλι την  αξιοπρεπεια της 
και παλι τα ιδια απο την αρχη...
Ο Αργος σε μια γωνια μαζεμενος μονο για φαγητο και για την αμμολεκανη σηκωνόνταν
Μαζεψαμε τα παντα απο το σαλονι  κι αν  συνεχιζοταν αυτο θα ξεκρεμαγα και τους πινακες μου
τα στορια ανεβηκαν μονιμα ψηλα και οι κουρτινες γινανε κομπος-κουβαρι  τυλιγμενες ψηλα
σειρα ειχε η βιβλιοθηκη με το ενυδρειο.....ευτυχως που ειναι αδειο ακομα....ενω η πορτα της κουζινας εκλεισε  του σαλονιου επισης οπως και το στουντιο που ηταν γεματο καλωδιωσεις. Κι εμεινε η εισοδος για τα γατια....
το καναμε καλοκαιρινο το σπιτι.. και τυπικά το μικρύναμε...ω ρε φιλε !!!!

Την αλλη μερα ξυπνησα νωρις το πρωι... κατεβηκα απο το δωμα που κοιμομαστε,
 κατω στο διαμερισμα
να βαλω στα γατια να φανε...και να καθαρισω την αμμο τους....
Με το που ανοιγω την πορτα με περιμενε η Τζιντζερ...πισω απο την πορτα, κοντοσταθηκε λιγο
και μετα εδωσε ενα σαλτο  και αρχισε να κατεβαινει τις σκαλες  σφαιρα....
αμαν το σκαει λεω.........!!!!

ακουω κατω την εξωπορτα να ανοιγει για να βγει η ενοικιαστρια του πρωτου με το ποδηλατο.... τρεχω..... αλλα που... Λουης η Τζιντζερ... κι εβρεχε τουλουμια....

οπως ημουν αρχισα να ψαχνω... μετα απο δυο ωρες  σε μια περιοχη με εκατονταδες μικρα δρομακια και  στενες διοδους  ....λουτσα  απο την βροχη να σταζω... την βρηκα..να καθεται  μαζεμενη κατω απο ενα τρικυκλο μηχανακι..... γοντισα και την αρπαξα  σβελτα...
η πιεση μου ειχε βαρεσει συναγερμο ακουγα τους παλπους στα αυτια μου να σφυροκοπανε
οταν γυρισα σπιτι... ηταν σχεδον 10 η ωρα... εδωσα τοπο στην οργη  χαπακωθηκα και ξαπλωσα ....
οταν ενιωσα καλυτερα... το συζητησα με την Μελισσαλη κι απο κοινου
αποφασίσαμε να επιστεψουμε την Τζιντζερ, το αγριμι πισω  στην ιδιοκτητρια της....
με συνοπτικες διαδικασιες... λυπηθηκα αλλα ειχαμε χασει την ηρεμια μας
ξαφνικα φωναζαμε και ειχαμε εκνευρισμο στο ιδιο μας το σπιτι επειδη η Τζιντζερ ειχε περισευμα ενεργητικοτητας.... καποιες φορες οι ξενοι ονομαζουν αυτες τις γατες feral που σημαινει οτι μια γατα μπορει να κατοικει στο σπιτι σου αλλα τα ένστικτά της ειναι ακομη αγρια και επιθετικα που για την γατα αυτο ειναι κανονικο και χρησιμο, αλλα για την συγκατοίκηση  μαζι με ανθρωπους ισως δεν ενδείκνυται.

Οταν ηρθε η κυρια και πηρε  πισω την Τζιντζερ και φυγανε...
συνεβει το εξης παραξενο....οπως ημουν ξαπλωμενος στον καναπε βλεπω τον Αργο να ξεπροβαλει απο το χαρτοκουτι- κρυψωνα του να τεντωνεται  να ξεμουδιασει και να σηκωνει τερμα την ουρα ψηλα και να αρχιζει να περπαταει χοροπηδηχτος και καμαρωτος  κι ουτε κουτσαινε ουτε τιποτα...
ακους εκει... ο πονηρος... το παιζε κουτσος.....!!!
εκανε μια γρηγορη βολτα σε ολο το σπιτι....και ηρθε χουρχουριστος για χαδια... πρωτη φορα!!!
Λογω  του ποδιου του που  πλεοντο κινει κακονικα δεν μπορει με ευκολια να κανει σαλτα σε υψος...
ωραια, ουτε σε καρεκλες, ουτε σε τραπεζια θα ανεβει... και γατζωνεται οσο ειναι ακομα κοντουλης και ανεβαινει στα μαξιλαρια του καναπε... μια χαρα ως εδω !!!


τη ομοιότητά του με το τον Ιασονα  την ανακαλυψα
ανοιγοντας ξανα τις παλιες μου φωτο που εχω κρυμμενες στον σκληρο μου δισκο
εβλεπα πως μοιαζει αλλα δεν ηθελα να δωσω σημασια

ομως ειναι σαν να γυρισε  πισω ο Ιασονας ....

απιστευτο ομως 


αυτος ηταν ο Ιασονας

  και αυτος ειναι τωρα ο Αργος !!!!
...στο πρωτο του γευμα σπιτι μας.... μολις ηρθε τον κερασαμε μεζεδακι !!!



εχουν καποιες μικρες διαφορες και αλλες τοσες  ομοιοτητες....!!!!



καλα σας χριστουγεννα



.....
issallos